Walk with my cougar

Προσπαθούσα να ονειρευτώ με τα ματιά ανοιχτά.

Να ταξιδέψω.

Να πάω εκεί που είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι θα πήγαινα την επομένη φορά που θα έβρισκα τον χρόνο.

Κάποτε ήμουν σίγουρος για την ύπαρξη σου.. και της δικής μου..

Τώρα τα ματιά μου δυσκολεύονται να διαχωρίσουν την αλήθεια από την οφθαλμαπάτη.

Θα μείνω σπίτι και σήμερα αδιαφορώντας για το αύριο.

Άλλη μια μέρα τα ματιά μου τώρα μισόκλειστα παραδίδονται στο βάρος των βλεφάρων.

Νόμιζα πως κοιμάμαι, όταν έκανε αισθητή την παρουσία του ένα λευκό κουγκαρ στο δωμάτιο μου ενώ αιωρούμουν πάνω από το κρεβάτι μου..

«Δεν είναι αληθινό», σκέφτηκα όντας νηφάλιος. Άλλο ένα παιχνίδι του μυαλού μου και φοβάμαι..

Τα ματιά του μπλε και μεγάλα, ωστόσο φαινόταν φιλικό και μου έκανε νόημα να ανέβω στη ράχη του –

«Μα πως?» κατάφερα να αρθρώσω ενώ προσπαθούσα να ανοιγοκλείσω όσο πιο γρήγορα μπορούσα τα ματιά μου για να <ξυπνήσω>..

Αλλά ξαφνικά φως.. πολύ δυνατό φως.. και τώρα ανεβασμένος πάνω στο κουγκαρ.. πάω να γνωρίσω τα αστέρια..

Ένα θαύμα γεννιέται και ο νέος κόσμος που βλέπω από ψηλά έχει χρώματα βαθιά και φιλοξενεί μοναδικής μορφής αρχιτεκτονικές δημιουργίες..

Σπίτια που μοιάζουν πολύ με τους πύργους που συναντούσαμε μικροί σχεδόν σε όλα τα Παραμυθιά της γιαγιάς.

Χιλιόμετρα παραπέρα το έδαφος άγονο, μοιάζει με έρημο.

Ένας σκελετός από κάτω φαίνεται πως κάνει να με χαιρετήσει. Προσπαθώ και εγώ μα ένιωσα άβολα και παρακάλεσα το κουγκαρ να τρέξει πιο γρήγορα.

Η νέα εικόνα, μου ήταν εντελώς άγνωστη..

Ένας ωκεανός με ασυνήθιστα ψάρια και πράσινα νερά.

Τίποτα δεν στέκει εδώ.

Τώρα όλα είναι φτιαχτά, όλα είναι ψεύτικα και κυριεύομαι από θύμο υψώνοντας την γροθιά μου να χτυπήσω το επικίνδυνο όχημα της φαντασίας μου..

Μα πίσω στο κρεβάτι τώρα είναι πρωί..

Όλα είναι ίδια έξω από το παράθυρο μου..

Όλα είναι τόσο διαφορετικά έξω απ’ το εγώ μου..

Close Menu