Μια διαφορετικη χριστουγεν-νιατικη ιστορια

Γεια σας

Δεν χρειάζεται να συστηθώ

Άλλωστε κανείς δεν με ξέρει με το όνομα μου. Για τους πολλούς είμαι ο Κλόουν – Στάχτη. Το όνομα μου βγήκε από τους συναδέλφους μου. Πιστεύουν ότι δεν είμαι καλός στο μακιγιάζ. Δεν με ενδιαφέρει και πολύ. Εγώ κοιτάζω την δουλειά μου.

Μετά από ένα τροχαίο δυστύχημα, έχασα την μητέρα μου. 24 Δεκεμβρίου ήταν. Γυρνούσε σπίτι μετά από ένα εορταστικό ρεβεγιόν που είχε πραγματοποιηθεί στον χώρο εργασίας της από τους εργοδότες της. ‘Είχε πιει’ οι φράσεις των αστυνομικών που έσπευσαν αμέσως στο σημείο του ατυχήματος.

Έκτοτε ο πατέρας μου πήρε την κάτω βόλτα. Βρήκε παρηγοριά στο ποτό. Έπρεπε να βρει έναν τρόπο να απαλύνει τον πόνο του. Τον δικαιολογώ.

Εγώ τότε ήμουν μόλις 8 χρονών. Η απουσία της μητέρας μου ήταν μεγάλη. Μεγάλωσα χωρίς αυτήν. Πάντα ένιωθα την παρουσία της κοντά μου, όμως δεν ήρθε ποτέ να με σηκώσει όταν έπεφτα κάτω.

Κατά κάποιον τρόπο μου έχει φτιάξει τον χαρακτήρα. Η ζωή μου μετά από εκείνο το ατύχημα με έκανε να επιλέξω το επάγγελμα που ασκώ.

Είμαι κλόουν σε πάρτι. Μου αρέσει να κάνω τα μικρά παιδάκια να φωτίζουν με το χαμόγελο τους. Ένα χαμόγελο που δεν είδε ποτέ κανείς σε μένα.

Δέκα χρόνια μετά τον θάνατο της μητέρας μου και μόλις ενηλικιώθηκα, αναγκάστηκα να αφήσω το χωριό μου. Δεν κοίταξα ποτέ πίσω. Δεν ήθελα να αντικρίσω όλα εκείνα τα μάτια που με κοιτούσαν τόσα χρόνια με συμπόνια και οίκτο. Ψεύτικοι άνθρωποι φτιαγμένοι από πλαστικό. Πολλοί από δαύτους απαγόρευαν τα παιδιά τους να κάνουν παρέα μαζί μου, για την κακή υγιεινή μου.

Κλείστηκα στον εαυτό μου. Με τον πατέρα μου μιλάμε πλέον σπάνια. Δεν είμαι σίγουρος αν θέλω να τον πάρω τηλέφωνο, σε τι κατάσταση θα είναι και αν θα με αναγνωρίσει. Μόνος μου ανακάλυψα την ζωή. Εκείνος δεν ήταν ποτέ σε θέση να μου διδάξει τίποτα. Ένα συναίσθημα μόνο κατάφερε να μου μεταβιβάσει όλα αυτά τα χρόνια.

Ο πατέρας μου μισούσε τα Χριστούγεννα. Τα θεωρούσε υπαίτια για την καταστροφή της οικογένειας μας. Το ίδιο και εγώ.

Τα Χριστούγεννα πέφτουν οι δουλειές. Την θέση των αγέλαστων κλόουν με τα μαύρα δάκρυα, παίρνουν οι χαμογελαστοί παππούδες με την άσπρη γενειάδα και τις κόκκινες στολές.

Μου κάνει τρομερή εντύπωση που ακόμη υπάρχουν γονείς που κάνουν τα μικρά τους να πιστεύουν σε έναν άγιο με δώρα. Λες και γεννηθήκαμε σε αυτόν τον κόσμο κυνηγώντας τα ψέματα.

΄Δεν θέλω δώρο..Θέλω την μητέρα μου πίσω..Έστω για μία μέρα..Να κάτσουμε στο ίδιο τραπέζι να δειπνήσουμε σαν οικογένεια.΄  Θυμάμαι είχα γράψει κάποτε σε ένα γράμμα. Τώρα το σκέφτομαι και χαμογελάω μόνος μου.

Τα τελευταία χρόνια όλο και λιγότερα σπίτια φαίνεται να γιορτάζουν τα Χριστούγεννα. Τα φώτα χάσανε την λάμψη τους και τα στολίδια δεν υπάρχουν πια. Δεν ηχούν τα κάλαντα στις γειτονιές μας, οι νέες γενιές δεν ξέρουν από αυτά.

Δουλεύω με τα αστεία μου. Πληρώνομαι όταν καταφέρνω να κάνω τους ανθρώπους να γελούν. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που τα οικονομικά μου δεν πάνε και πολύ καλά. Όμως έχω μάθει στα λίγα και επιβιώνω μια χαρά. Κανένα παράπονο δεν έχω.

Μου αρέσει να περπατάω σε κεντρικές πλατείες τα Χριστούγεννα. Σε αντίθεση με τα νοικοκυριά, φαίνεται οι δήμοι να έχουν ακόμη χρήματα και μπορούν να στολίσουν μερικές γωνίες.

Τα μάτια σου πέφτουν συχνά σε σκεπτικούς ανθρώπους, με το κεφάλι κάτω και τα χέρια στις στέπες. Συνήθως έχουν γοργό βάδισμα και δεν είναι ιδιαίτερα παρατηρητικοί.

Άλλες φορές πάλι συναντάς ζευγαράκια να περπατούν χεράκι χεράκι. Στα πρόσωπα τους καθρεφτίζεται η χαρά και λάμπει το χαμόγελο τους. Λες και έχουν λύσει όλα τα προβλήματα τους και το μόνο που έχει σημασία για αυτούς είναι ο ένας τον άλλον.

Δεν μπορώ να τους καταλάβω. Ίσως γιατί δεν είχα ποτέ στην ζωή μου ταίρι. Είμαι αρκετά ντροπαλός και δεν βρήκα ποτέ το κουράγιο να πλησιάσω κάποιο κορίτσι που μου αρέσει.

Έχω όμως φίλους.. Έχω τον Πίντο το λαχταριστό μπισκότο και την Λίντα την κούκλα με τα μεγάλα μάτια. Με βοηθούν στις παραστάσεις μου. Είμαστε καλή ομάδα οι τρεις μας.

Δεν ξέρω τον λόγο που έγραψα αυτό το γράμμα και γιατί το μοιράστηκα μαζί σας. Όπως και να ‘χει. Καλά Χριστούγεννα!

Πάνος Χ'αγγελίδης

Ο Πάνος Χατζηαγγελίδης γεννήθηκε το 1993 στην Θεσσαλονίκη και από πολύ μικρή ηλικία αναγνώρισε την αγάπη του για την μουσική.

Close Menu